Hell Let Loose: Vietnam – przewodnik dla początkujących – porady i wskazówki dotyczące pierwszych meczów

Gra „Hell Let Loose: Vietnam” pozwala wziąć udział w bitwach 50 na 50 na sześciu rozległych mapach, inspirowanych prawdziwymi miejscami z wojny w Wietnamie, a przez pierwszą godzinę rzadko ma się wrażenie, że robi się postępy. Większość początkujących graczy spędza te rozgrywki, zmierzając w kierunku walk, które zakończyły się już kilka minut temu, ginąc z rąk wrogów, których nigdy nie widzieli, i zastanawiając się, dlaczego liczba ich zestrzeleń nie chce wzrosnąć. Rozwiązanie nie ma prawie nic wspólnego z celnością, a prawie wszystko z mapą, radiem i ekranem odrodzenia.

Najlepsze porady dotyczące Hell Let Loose: Vietnam

Najważniejsze jest, aby potraktować tę grę jako grę drużynową z wbudowaną strzelanką, a nie jako strzelankę, do której na siłę dodano elementy gry drużynowej. Gracz samotnie poruszający się po dżungli nic nie wnosi i ginie z rąk kogoś, kogo nigdy nie widzi, podczas gdy ten sam gracz znajdujący się dwadzieścia metrów od swojego oddziału zostaje reanimowany, otrzymuje ostrzeżenia i jest informowany o tym, gdzie faktycznie toczy się walka.

• Przed pierwszą prawdziwą rozgrywką zapoznaj się z sekcją „Getting Started”. Poznaj mapę taktyczną, kanały radiowe, punkty przejęcia i miejsca odrodzenia w czasie zbliżonym do tego, który straciłbyś, gubiąc się podczas prawdziwej rozgrywki.
• Sprawdź przyciski radia przed zmianą jakichkolwiek przypisanych funkcji. W domyślnych ustawieniach na PC klawisz C odpowiada za radio oddziału, V za czat lokalny, a X za radio dowództwa.
• Przed każdą mobilizacją otwórz mapę taktyczną. Cel, oddział, punkt odrodzenia na przedpolu, trasa – w tej kolejności, a następnie kliknij „Mobilizuj”.
• Trzymaj się oddziału i korzystaj z osłon. Walki na otwartej przestrzeni przegrywają ci, którzy pozostają na widoku, dlatego najpierw zablokuj linię wzroku, a dopiero potem zgłoś kontakt.
• Przegrupuj się, gdy twoja pozycja przestanie pełnić swoją funkcję. Celowa śmierć jest warta więcej niż cztery minuty biegu w kierunku bitwy, która już się przesunęła.

Dwie z tych kwestii wymagają zastrzeżenia. Zmiana pozycji to nie to samo, co rezygnacja z flanki, której celowo bronisz, a różnica polega na tym, czy potrafisz odpowiedzieć na pytanie „dlaczego tu jestem?” czymś konkretnym. Zmiana przypisania klawiszy jest również bardziej niebezpieczna, niż się wydaje, ponieważ zamiana znanego skrótu na klawisz „C” po cichu pozbawia cię możliwości komunikowania się z własnym plutonem, a objaw tego przypomina raczej uszkodzony mikrofon niż konflikt skrótów klawiszowych.

Poradniki do gry All Hell Let Loose: Vietnam

Każdy z wyżej wymienionych systemów ma swoją własną stronę, a poniższa tabela wskazuje, która z nich zawiera wyczerpującą odpowiedź na każde pytanie.

Uwaga: przeczytaj stronę poświęconą funkcjom przed stroną dotyczącą postępów, ponieważ poziomy odblokowywania są rejestrowane według funkcji, a skupienie się na niewłaściwej funkcji powoduje zmarnowanie wielu rozgrywek.

Wskazówki dla początkujących w grze Hell Let Loose: Vietnam – objaśnienie

Naucz się obsługiwać interfejs w trybie, w którym nikt do ciebie nie strzela.

Sekcja „Wprowadzenie” obejmuje poruszanie się, kucanie, leżenie, pływanie, leczenie, podstawową obsługę broni, strukturę dowodzenia, kanały radiowe, mapę taktyczną, znaczniki na polu bitwy, punkty odrodzenia i punkty przejęcia. Lista ta wydaje się długa, ale sprowadza się do czterech pytań, na które musisz odpowiedzieć w każdej rozgrywce: gdzie znajduje się twój oddział, gdzie powinieneś odrodzić się, o jaki cel walczą drużyny oraz na jakim kanale radiowym dotrzesz do osób, z którymi musisz się skontaktować. Nie musisz najpierw ukończyć samouczków dla ekspertów, ponieważ dotyczą one problemów, z którymi jeszcze się nie spotkałeś. W szczególności „Trening dowódcy oddziału” wydaje się abstrakcyjny, dopóki nie stracisz zaawansowanego punktu odrodzenia w prawdziwym meczu i nie zobaczysz, jak cały oddział musi nagle zmierzyć się z trzyminutowym marszem. Wróć do bardziej szczegółowych samouczków, gdy tylko te cztery podstawowe pytania przestaną wymagać świadomego wysiłku.

Sprawdź przyciski radia przed zmianą jakichkolwiek przypisanych funkcji

Komunikacja zawodzi niepostrzeżenie, a przyczyną jest zazwyczaj konfiguracja klawiszy, a nie problem sprzętowy.

Domyślne ustawienia dla komputera PC przedstawione podczas szkolenia to: C dla radia oddziału, V dla czatu lokalnego oraz X dla radia dowódczego, przy czym to ostatnie ma znaczenie tylko w przypadku funkcji pozostających na kanale dowódczym. Jeśli słyszysz swoją drużynę, ale nie możesz jej odpowiedzieć, sprawdź radio oddziału, zanim zaczniesz szukać usterki w słuchawkach lub regulatorach dźwięku. Warto utrzymywać czat sąsiedztwa włączony nawet w cichej drużynie, ponieważ gracze znajdujący się w pobliżu, spoza twojej jednostki, często dysponują informacjami, których ci brakuje. Nie trzeba nieustannie rozmawiać, by być użytecznym przez radio, a krótkie komunikaty przekazują więcej niż długie opisy: wróg w mojej lokalizacji, czołg po prawej, punkt obserwacyjny zniszczony, medyk tutaj, posuwamy się w kierunku punktu. Jedna precyzyjna informacja oszczędza więcej czasu niż pięć minut spędzonych na samodzielnym próbowaniu zorientowania się w sytuacji bojowej wśród roślinności.

Przed każdą mobilizacją otwórz mapę taktyczną

Ekran odrodzenia to decyzja taktyczna, a nie ekran ładowania.

Częstym błędem początkujących jest kliknięcie ikony najbliższej punktowi przejęcia, a następnie odkrycie, że oddział się przemieścił, cel uległ zmianie lub że punkt odrodzenia został zniszczony, gdy byłeś w menu mobilizacji. Zamiast tego postępuj zgodnie z ustaloną kolejnością: zidentyfikuj aktywny cel, zlokalizuj swój oddział i dowódcę oddziału, znajdź przydatny punkt odrodzenia oddziału, porównaj go z punktami odrodzenia drużyny i dopiero wtedy przeprowadź mobilizację. Właściwy punkt odrodzenia to taki, który pozwala ci kontynuować zadanie, nad którym twoja drużyna już pracuje, a często nie jest to punkt położony najbliżej na mapie. Gdy tylko przeżyjesz, sama mapa odpowiada na pytanie, na które nie odpowiadają strzały, ponieważ odgłosy w gęstej dżungli wskazują na trwającą walkę, nie mówiąc jednak, czy jest ona dla ciebie istotna. Przeanalizuj cel, oddział, sojusznicze punkty odrodzenia, sygnały ping, trasę i ruszaj przed siebie, podążając wytyczoną trasą, zamiast kierować się hałasem.

Trzymaj się oddziału i korzystaj z osłon

Odległość od twojej drużyny jest czynnikiem, który decyduje o twoich zgonach.

To nie jest Call of Duty ani Battlefield, a prędkość poruszania się, linie widzenia i system reanimacji karzą wszystkich graczy, którzy oddalają się, by szukać własnej strzelaniny. Kiedy zostaniesz trafiony, pierwszym krokiem jest znalezienie osłony, a drugim – ostrzeżenie kolegów, ponieważ kolega z drużyny, który zna pozycję wroga, wygra starcie, które sam byś przegrał. Rozpoznawanie wroga to umiejętność sama w sobie, a wielu graczy nie ma do tego smykałki, dlatego poleganie na kolegach z drużyny, którzy mają lepszy wzrok, jest uzasadnioną taktyką, a nie słabością. Mapa oferuje również opcje poruszania się, o których większość początkujących graczy zapomina, w tym pływanie, wspinanie się, szybkie czołganie się oraz wyciąganie rannego kolegi z otwartej przestrzeni przed jego reanimacją. Okrążanie działa dobrze w tej grze, ale ślepe okrążenie, o którym nikt nie wie, zazwyczaj kończy się twoją śmiercią w miejscu, do którego twoja drużyna nigdy nie dotrze.

Zmień pozycję, gdy twoja obecna straci znaczenie

Celowe ustępowanie terenu jest często szybsze niż marsz.

Zmiana pozycji może wydawać się marnotrawstwem na początku, ponieważ żyjesz i już włożyłeś wysiłek w pokonanie części mapy. Alternatywa jest gorsza: kilka minut marszu w kierunku bitwy, która już się zakończyła, dotarcie tam samemu i śmierć z rąk oddziału, który już zajął pozycje. Zmień swoją pozycję, gdy twój oddział przeniósł się do innego celu i zostawił cię w tyle, gdy pojawi się bardziej wysunięty punkt odrodzenia, gdy teren, którego bronisz, już niczego nie chroni lub gdy linia frontu po prostu przesunęła się poza zasięg pieszego przemarszu. Obrona skrzydła, obserwacja trasy lub oczekiwanie na natarcie wroga to realne zadania; dlatego trzydzieści sekund ciszy nie jest samo w sobie powodem do zmiany pozycji. Test polega na tym, czy potrafisz zidentyfikować, co właśnie robisz, a jeśli nie, otwórz mapę.

Najlepsza strategia dla początkujących w Hell Let Loose: Vietnam

Twój współczynnik K/D w pierwszych dziesięciu meczach nic nie znaczy, a aktywne dążenie do jego poprawy tylko pogarsza twoją grę, ponieważ każde zabicie, za którym gonisz w dżungli, jeszcze bardziej oddala cię od sektora decydującego o wyniku rundy. Zdobywanie terenu, utrzymywanie aktywnego punktu odrodzenia i ożywianie kolegów z drużyny to działania, które wpływają na wynik, który ma znaczenie dla twojej drużyny, a zabójstwa pojawiają się same, gdy tylko poznasz trasy, z których korzysta wróg. Wyznacz sobie cel edukacyjny na każdy mecz zamiast celu punktowego – może to być zapoznanie się z mapą przed każdym przemieszczeniem lub przekazanie trzech przydatnych ostrzeżeń. Kiedy runda znów zacznie wydawać się chaotyczna, wróć do tej samej sekwencji: mapa, oddział, punkt odrodzenia, słuchanie, przejście do zadania, ponowne przemieszczenie się, jeśli sytuacja na mapie posunęła się naprzód bez ciebie.