Jak budować garnizony, posterunki i tunele w grze „Hell Let Loose: Vietnam”

Drużyna, która odradza się dwieście metrów od celu, utrzymuje go, podczas gdy drużyna odradzająca się kilometr dalej traci go, mimo że wygrywa większość strzelanin. Każda konstrukcja odrodzeniowa w grze „Hell Let Loose: Vietnam” jest budowana przez gracza, opłacana zapasami dostarczonymi przez innego gracza i niszczona przez wroga, który ją odkrył. Zrozumienie tego łańcucha wyjaśnia przebieg większości rund lepiej niż jakiekolwiek statystyki broni.

Jak działają konstrukcje odrodzeniowe w grze Hell Let Loose: Vietnam

Liderzy oddziałów są odpowiedzialni za ten system, ponieważ to oni rozmieszczają posterunki dla własnej jednostki, budują garnizony, z których może korzystać cała drużyna, oraz kopią sieć tuneli po stronie NVA. Prawie wszystko opłacane jest zaopatrzeniem, a zaopatrzenie dociera albo od Specjalisty, który je zrzuca, albo dzięki zdolnościom Dowódcy, które wysyłają ciężarówkę, łódź, helikopter lub automatyczny zrzut z powietrza. Każda jednostka zaopatrzenia zawiera 150 sztuk zaopatrzenia, pojazdy przewożą po dwie jednostki naraz, a pusty pojazd uzupełnia się w stacji naprawczej w kwaterze głównej. Same budowle ujawniają również wrogów w pobliżu na mapie, co działa w obie strony: wasz garnizon ostrzega drużynę przed zbliżającym się wrogiem, a ich garnizon ostrzega ich przed wami. Jeśli żadna z tych sytuacji nie pojawiła się jeszcze w twoich rozgrywkach, przewodnik „Hell Let Loose: Vietnam – Przewodnik dla początkujących – porady i wskazówki dotyczące pierwszych rozgrywek” omawia nawyki związane z ekranem odrodzenia, które ułatwiają odczytanie sytuacji w sieci.

Wszystkie budowle odrodzeniowe w Hell Let Loose: Vietnam

Sieć obejmują trzy rodzaje konstrukcji, które różnią się pod względem tego, kto je buduje, ile kosztują i kto może z nich korzystać.

Uwaga: 20-sekundowy licznik placówki oznacza, że drużyna, która zginęła razem, powraca razem, co zazwyczaj jest lepszym rozwiązaniem niż stopniowe przybywanie pojedynczych graczy z garnizonu położonego dalej w tyle.

Budowanie i obrona sieci

Najtańsze miejsce odrodzenia w grze, o którego aktualizacji zapomina większość dowódców oddziałów.

Umieszczenie posterunku jest pierwszym obowiązkiem dowódcy oddziału po dołączeniu do walki, ponieważ dzięki temu całkowite zniszczenie oddziału nie oznacza już dwuminutowego marszu, a jedynie 20-sekundowy reset. Haczyk polega na tym, że posterunek musi się nieustannie przemieszczać: pozostawiony w miejscu, z którego oddział rozpoczął akcję, staje się bezużyteczny, gdy oddział posunie się o dwieście metrów dalej. Przesuwaj go za każdym razem, gdy oddział wkracza na nowy teren, i umieszczaj go za osłoną, a nie na oczywistej drodze dojazdowej, ponieważ zostanie wykryty, jeśli wrogowie przejdą obok niego. Placówki służą wyłącznie twoim sześciu graczom, więc rozwiązują problem spójności oddziału, a nie logistyki drużyny. To drugie zadanie należy do garnizonów.

Garnizony pochłaniają zapasy i przyciągają uwagę

Pięćdziesiąt jednostek zaopatrzenia na własnym terytorium, sto na terytorium wroga.

Garnizony umożliwiają odrodzenie się całej drużyny, co czyni je strukturą decydującą o tym, czy sektor będzie poważnie walczony, czy też broniony przez kogokolwiek, kto akurat znajdzie się w pobliżu. Zapotrzebowanie na zapasy podwaja się na terytorium wroga, więc garnizon wysunięty na przód jest kosztowną inwestycją, która wymaga, aby dowódca lub specjalista najpierw dostarczył skrzynie. Wszystko, co zostanie umieszczone w pobliżu sektora, o który toczy się walka, w końcu zostanie wykryte, a właściwym założeniem jest to, że zginie, a nie że może zginąć. Zrzuć wcześnie drugą partię zaopatrzenia na pozycję rezerwową, zachowaj tę lokalizację w tajemnicy i odbuduj się tam, gdy tylko pierwsza pozycja upadnie. Drużyna, która odbudowuje się w ciągu minuty, ledwo zauważa stratę, podczas gdy drużyna bez rezerwy spędza następne pięć minut na marszu.

Tunele NVA zmieniają sytuację

Brak kosztów zaopatrzenia, a do tego sieć szybkiego przemieszczania się.

Tunele stanowią przewagę strukturalną NVA, a ich budowa nic nie kosztuje, co sprawia, że znacznie łatwiej jest je rozstawiać na mapie niż garnizony. Połączone tunele pozwalają żołnierzom szybko przemieszczać się między punktami odrodzenia, więc utrata wysuniętego garnizonu boli NVA znacznie mniej niż stronę amerykańską. Wartość wynika raczej z rozmieszczenia niż z ilości, więc zastanów się, gdzie przeciwnik najmniej spodziewa się pojawienia się piechoty, i zbuduj pierścień wokół sektora, o który walczysz lub który bronisz. Wyjście z tunelu na skrzydle, którego drużyna amerykańska nigdy nie sprawdziła, jest warte więcej niż trzy tunele za własną linią. Dla drużyny amerykańskiej ta sama sieć jest powodem, dla którego często musi ona polować na dwa systemy naraz zamiast na jeden.

Niszczenie sieci wroga

Odcięcie punktów odrodzenia to największy atut, jaki ma do dyspozycji każda z drużyn.

Garnizony i tunele są stacjonarne, co czyni je idealnymi celami dla precyzyjnego uderzenia, gdy tylko ktoś zaznaczy ich dokładną lokalizację, podczas gdy nalot bombowy lub ostrzał artyleryjski wystarczająco dobrze pokrywają przybliżone pozycje. Piechota może je rozebrać ręcznie, ale obie struktury zaznaczają wrogów w pobliżu na mapie, więc podkradnięcie się do nich jest trudne i zazwyczaj kosztuje życie lub dwa. Wynagrodzenie jest tego warte, ponieważ drużyna zepchnięta do odległych punktów odrodzenia dociera do celu w niewielkich grupach i zostaje rozbita na kawałki. Dlatego też znalezienie i zniszczenie sieci tuneli NVA jest dla USA priorytetem, a nie opcjonalnym celem pobocznym. Punkty zasobów zasługują na taką samą uwagę, ponieważ znajdują się w pobliżu kwatery głównej wroga, ich odtworzenie wymaga zasobów, a frakcja z zniszczonymi punktami wyczerpuje amunicję potrzebną do ataków, które mają chronić jej własne punkty odrodzenia. Koszty ataków, czasy odnowienia oraz poprzedzający je rozpoznanie zostały omówione w artykule „Jak grać dowódcą w Hell Let Loose: Vietnam ”.

Najlepsza strategia odradzania się w grze „Hell Let Loose: Vietnam”

Zwycięska drużyna zazwyczaj dysponuje sprawnym garnizonem w pobliżu pola walki, pozycją rezerwową zaopatrzoną w zapasy oraz dowódcami oddziałów, którzy zmieniają położenie posterunków w miarę przesuwania się linii frontu. Należy zbudować pozycję rezerwową, zanim będzie ona potrzebna, ponieważ moment utraty garnizonu to najgorszy możliwy czas na organizowanie transportu zaopatrzenia. Przynajmniej jeden punkt odrodzenia umieść celowo z dala od oczywistej drogi dojazdu, ponieważ wrogi dowódca obserwuje ten sam teren co ty i zleci atak na pozycję, która wydaje się właściwa. To, jak agresywna powinna być ta sieć, zależy od trybu gry, a artykuł „Wyjaśnienie wszystkich trybów gry w Hell Let Loose: Vietnam” opisuje , dlaczego tryb „Ofensywa” nagradza defensywne rozmieszczenie, podczas gdy tryb „Podbój” podwójnie karze za utratę punktów odrodzenia.

Narzędzia konstrukcyjne dowódcy oddziału oraz sprzęt budowlany inżyniera są powiązane z własnymi poziomami odblokowania, a artykuł „Jak awansować role i tworzyć lepsze wyposażenie w Hell Let Loose: Vietnam” wyjaśnia , które poziomy odblokowują poszczególne narzędzia, dzięki czemu nie musisz czekać na postępy, które już zdobyłeś w innych obszarach.