Remaster trylogii Dragon Age sprzedałby się, ale nikt nie zna silników

Mark Darrah uważa, że remaster trylogii Dragon Age sprzedałby się dobrze i że prawie nikt w branży nie wie, jak go stworzyć. Były producent serialu przedstawił obie części tego w wywiadzie podcastowym dla FRVR w tym tygodniu, a druga część jest powodem, dla którego uważa, że szanse na to są niskie.

Jego argumenty sprzedażowe opierają się na tym, jak wygląda teraz pierwsza część gry. Darrah powiedział, że zremasterowana trylogia sprzedałaby się znakomicie i dodał, że nawet wtedy Dragon Age: Origins nie był najatrakcyjniejszą grą. Origins ukazało się w 2009 roku i stało się grą RPG, którą ludzie polecają, ale z zastrzeżeniem dotyczącym oprawy wizualnej.

Darrah wskazała na silniki, a nie na budżet.

„W BioWare nie ma już praktycznie nikogo, kto rozumiałby silnik Aurora”.

— Mark Darrah

Darrah powiedziała, że to samo dotyczy środowiska poza studiem, co odróżnia tę sytuację od sytuacji z Mass Effect. Oryginalna trylogia Mass Effect działała na silniku Unreal, licencjonowanym silniku znanym tysiącom deweloperów, więc BioWare mogło przekazać ten remaster osobom, które już znały te narzędzia. Nie ma odpowiednika dla Aurory.

Każda gra z serii Dragon Age wykorzystuje również inną technologię. Origins działał na Eclipse, autorskiej aktualizacji silnika Aurora firmy BioWare, stworzonej na potrzeby Neverwinter Nights. Dragon Age 2 wykorzystywał inny wariant Aurora o nazwie Lycium. Inquisition przeniósł się na Frostbite w 2014 roku, w okresie, gdy EA naciskało na swoje studia w kierunku jednego, współdzielonego silnika, a zespół RPG stwierdził, że w Frostbite brakuje funkcji niezbędnych dla tego gatunku. Połączenie trzech gier na trzech zestawach narzędzi w jeden pakiet to zupełnie inne zadanie niż remaster trzech gier, które już korzystają z jednego zestawu.

Darrah już wcześniej proponował taką wersję. Nazwał ją „Trylogią Czempionów” i opisał plan na swoim kanale YouTube w sierpniu zeszłego roku: stworzyć narzędzia Frostbite, znaleźć utalentowaną firmę modderską, wyszkolić ją i zapłacić za przerobienie Origins. Koncepcja była retrospektywna, grupując trzy gry wokół trzech głównych postaci, dzięki czemu seria czyta się jako trylogia po fakcie, a nie celowo.

Ten pomysł nigdy nie wszedł w fazę produkcji, a przeszkody pojawiły się komercyjnie, zanim stały się techniczne. Sprzeciw EA wobec remasterów jest udokumentowany, ponieważ wydawca publicznie oświadczył, że nie jest nimi zainteresowany, co Darrah nazwał dziwnym, biorąc pod uwagę, że firma przekazuje darmowe pieniądze. Wewnętrzne budżetowanie pogorszyło sytuację. Remaster Origins musiałby zostać sfinansowany z własnych środków BioWare, a Darrah stwierdził, że prawdopodobnie będzie musiał zostać wykonany wewnętrznie, a nie zlecony zewnętrznemu studiu. Zauważył również, że remaster Origins mógłby zawierać Dragon Age 2 przy niewielkim dodatkowym koszcie, podczas gdy pełny remake nie.

Jego obecna interpretacja jest taka, że BioWare musiałoby zatrudnić specjalnie pracowników do tego zadania, tworząc nowy wewnętrzny zespół, którego specjalizacją są stare silniki. Darrah opuścił studio w 2020 roku i na krótko wrócił w 2023 roku jako konsultant przy The Veilguard, więc opisuje firmę, dla której już nie pracuje.

EA nie jest obecnie w stanie finansować projektów spekulacyjnych. Wydawca jest przejmowany przez konsorcjum pod przewodnictwem saudyjskiego Publicznego Funduszu Inwestycyjnego, co oznacza obciążenie firmy długiem w wysokości około 20 miliardów dolarów. Od tego czasu firma tnie koszty. Po premierze The Veilguard w BioWare doszło do zwolnień, a pozostali pracownicy podobno pracują nad kolejną odsłoną Mass Effect. Dragon Age jest praktycznie zaparkowany.

Zacząłbym grać w zremasterowaną wersję Origins ze względu na warstwę wyborów i konsekwencji, bo to jest główny powód, dla którego w ogóle otwieram gry RPG, i spodziewam się, że walka wciągnie mnie szybciej, niż tekstury.

Twórcy modów nie czekają na zatwierdzenie. Dragon Age: Thedas at War, całkowita konwersja Crusader Kings 3, ukazała się pod koniec zeszłego tygodnia w ramach fanowskiego modathonu Paradox. Zastępuje ona mapę historyczną mapą Thedas i przenosi gracza dziesięć lat po Drugiej Pladze, pozwalając mu walczyć o tron Orlais, zjednoczyć Ferelden pod wodzą teyrna Caedmona lub poprowadzić Hassandriela z Dales przez groźbę zagłady ze strony Orlais.

Zakres jest szerszy niż reskin. Mod oferuje 40 grywalnych kultur, kilka religii Dragon Age oraz możliwość gry magiem, obecnie ograniczoną do postaci spoza Kręgu, które mogą rzucać niszczycielskie zaklęcia lub leczyć sojuszników. System Mega Wars wciąga drugoplanowe postacie w konflikty obejmujące całą krainę, pozwalając pomniejszym wasalom wybrać stronę i ponieść konsekwencje. Podstawowa wersja Crusader Kings 3 jest wystarczająca do uruchomienia modyfikacji, a Roads to Power i Royal Court są potrzebne jedynie do rozgrywki bez ziemi, a zespół twierdzi, że nie może zagwarantować stabilnego trybu wieloosobowego. Więcej zawartości będzie pojawiać się stopniowo.

Mapa Thedas nie daje mi żadnych możliwości poruszania się po świecie, więc spodziewam się, że mod będzie bliższy mojemu podejściu do Don't Starve Together niż czemukolwiek, co ukończyłem w tym roku, mimo że systemowe sandboxy to miejsce, gdzie zazwyczaj tracę całe wieczory. Nadal uważam, że jest to ciekawsza z tych dwóch historii, ponieważ zespół fanów wypuszcza nową zawartość do Thedas w tym samym miesiącu, w którym były producent wyjaśnia, dlaczego oficjalna wersja nie może się ukazać.

Dragon Age 2 obchodził w tym roku 15. urodziny, a relacja z rocznicy była głównie podsumowaniem tego, co zostało wycięte. BioWare miało 14–16 miesięcy na wydanie pełnej kontynuacji, ponieważ EA potrzebowało czegoś, co wypełniłoby lukę finansową po opóźnieniach w Star Wars: The Old Republic. Kryzys związany z Dragon Age 2 zaowocował grą napisaną na podstawie pierwszych szkiców, z pominięciem połowy zaplanowanych zadań, ponownym wykorzystaniem lochów i porzuceniem całego wątku fabularnego Varrica. Około 80 procent zmian w środowisku, które miały pokazać starzenie się Kirkwall przez siedem lat, nigdy nie zostało zrealizowanych.

„Kiedy już to zrobimy, to będzie po wszystkim i będziemy musieli zaakceptować wynik”.

— David Gaider

To jest ten punkt, którego remaster nie osiąga. Nowe oświetlenie i tekstury w wyższej rozdzielczości nie przywróciłyby zadań, które zniknęły ze sceny w pokoju scenarzystów, ani nie odbudowałyby wersji Kirkwall, która miała się zmieniać między aktami. Twórca serii, David Gaider, opisał również problem z reaktywnością, który pozostał po trylogii – przeniesione wybory są albo nieistotne, albo niewystarczające, a kolejny Mass Effect również osiągnie ten pułap, mając za sobą trzy niekompatybilne zakończenia.

Darrah opisuje projekt, który potrzebuje nowego zespołu, silnika, którego nikt nie udokumentował na tyle dobrze, by go zatrudnić, oraz wydawcy, który stwierdził, że nie lubi remasterów, jednocześnie zaciągając nowe zobowiązania. Thedas at War potrzebuje kopii Crusader Kings 3.