Okinawa powraca w Yakuza Kiwami 3 i Dark Ties

Recenzja Yakuza Kiwami 3 & Dark Ties powraca do podzielonego rozdziału w długiej sadze kryminalnej Ryu Ga Gotoku i przebudowuje go dzięki szybszej walce i zmienionej strukturze. Oryginał z 2009 roku zebrał pochwały w momencie premiery, ale pozostał w tyle za późniejszymi odsłonami, ponieważ jego walka się zestarzała, a tempo utknęło w martwym punkcie. Nowa wersja gry zmienia oba te elementy, dodając jednocześnie oddzielną kampanię skoncentrowaną na antagoniście Yoshitaka Mine.

Grałem w oryginalną Yakuzę 3 lata temu i pamiętam, jak często walki zwalniały. Wrogowie blokowali się w grupach, kombinacje utknęły w martwym punkcie, a starcia uliczne się przeciągały. Kiwami 3 zmienia ten rytm. Bitwy toczą się szybciej, a Kazuma Kiryu przełącza się teraz między dwoma różnymi stylami walki. Jego postawa Smoka Dojimy zapewnia silne ciosy i chwyty z wyraźnym uderzeniem. Druga postawa wyposaża go w osiem broni zmapowanych do kombinacji przycisków, bez przełączania ekwipunku lub ręcznej zamiany.

Zestaw broni obejmuje tonfę do ogłuszania, kosy, które powodują krwawienie, mosiężne kastety, które rozbijają osłony, tarczę, która odbija ostrza i pociski, oraz nunchaku, które wydłużają kombinacje. Wejścia łączą stuknięcia i przytrzymania trzech przycisków ataku, pozwalając Kiryu na łańcuchowe uderzenia bez przerwy. Zauważyłem, że przejście między tępymi uderzeniami a rzucanymi ostrzami jest płynne, a tempo rzadko się zatrzymywało. W pierwotnej wersji gry broń szybko się psuła, co zniechęcało do jej używania. Tutaj system zachęca do eksperymentowania i utrzymuje presję na przeciwnikach.

Zmiana oprawy wizualnej idzie w parze ze zmianami w walce. Modele postaci są zgodne z ostatnimi odsłonami Like a Dragon, z ostrzejszymi detalami i bardziej wyrazistymi twarzami. Efekty cząsteczkowe rozbłyskują podczas gorących akcji i silnych ciosów. Nadmorska dzielnica Okinawy została całkowicie przemodelowana. Rozświetlone słońcem ulice, niskie budynki i otwarte przestrzenie nadbrzeżne kontrastują z ciasnymi alejkami i neonowymi korytarzami Kamurocho. Sceneria ta skupia na sobie uwagę w pierwszej połowie opowieści, stanowiąc podstawę dla próby spokojniejszego życia Kiryu.

Główny wątek fabularny nadal koncentruje się na konflikcie związanym z Okinawą, ale przepływ rozdziałów uległ zmianie. W oryginale wydłużone odcinki zamykały Kiryu w sierocińcu Morning Glory, popychając długie rozmowy tekstowe z niewielką interakcją. Kiwami 3 restrukturyzuje te segmenty. Po wprowadzających samouczkach, aktywności w sierocińcu stają się opcjonalne. Gracze mogą wrócić do miasta lub pozostać i angażować się z dziećmi poprzez interaktywne zadania.

Zadania te przybierają teraz formę kompaktowych minigier. Praca domowa z algebry staje się wyzwaniem czasowym. Łowienie ryb przy użyciu włóczni pozwala uzyskać składniki, które można wykorzystać w szybkiej sekwencji gotowania. Szycie polega na prowadzeniu igły wzdłuż toru w stylu wyścigów. Każda aktywność łączy się z konkretnym dzieckiem i buduje relacje poprzez działanie, a nie sam dialog. Gdy te sekwencje się kumulują, późniejsza stawka fabularna ma większą wagę, ponieważ więź wydaje się zasłużona.

Przepisanie nie usuwa każdego nadmiaru. Jedna z dłuższych scen w pokoju spotkań w rozdziale dziewiątym rozciąga się na przedłużającą się wymianę informacji. Gra pozwala Kiryu chodzić po biurze podczas sekwencji, ale informacje nadal lądują w gęstym bloku. Zwrot akcji po napisach końcowych zmienia wydarzenia w sposób, który może podzielić długoletnich fanów. Mimo to, główny wątek utrzymuje tempo i zmierza do pełnego walki finału, który zajął mi około 17 godzin.

Nowy dodatek fabularny zatytułowany Bad Boy Dragon umieszcza Kiryu w konflikcie gangów motocyklowych. Rekrutuje on członków z ulicznych spotkań, przydziela ich do oddziałów i dołącza do dużych starć grupowych przeciwko rywalizującym oddziałom. Pomiędzy bitwami gracze organizują rajdy, aby zwiększyć doświadczenie, dostosować kolory gangu i odblokować specjalne ataki, takie jak granaty, a nawet pędzące byki.

Koncepcja wprowadza skalę, ale opiera się w dużej mierze na powtarzających się arenach magazynowych. Spotkania przebiegają według podobnego schematu, a różnorodność środowiska szybko się zmniejsza. Pomimo motywu motocyklistów, walka motocyklowa pozostaje ograniczona. Kiryu jeździ między oddziałami, ale nie angażuje się w dłuższe bitwy drogowe. Starałem się pozostać przy tym trybie przez kilka starć, ale jego powtarzalność pojawiła się szybciej niż porównywalny piracki tryb poboczny z zeszłorocznego spin-offu.

Poza główną kampanią i fabułą motocyklową, gra zachowuje szeroki wachlarz aktywności pobocznych. Kiryu dostarcza wysokie rożki lodowe przez zatłoczone ulice, dostosowuje swój telefon z klapką za pomocą uroków zwiększających statystyki, pracuje jako gospodarz w klubie kabaretowym, śpiewa karaoke i odwiedza klatki do mrugnięcia. Po raz pierwszy w serii pojawiają się kolekcjonerskie tytuły Game Gear, w które można zagrać w kryjówce Kiryu. Liczba podkategorii spadła do 31 w porównaniu do znacznie większej liczby z oryginału, ale nowy wybór pozwala uniknąć powtarzających się szablonów i koncentruje się na różnych konfiguracjach.

Drugi główny element, Dark Ties, przenosi perspektywę do Yoshitaka Mine. Ten samodzielny tryb śledzi jego wczesne kroki w podziemnym świecie Tokio i jego sojusz z postacią klanu Tojo, Tsuyoshim Kandą. Kampania obejmuje trzy rozdziały i trwa nieco ponad pięć godzin. Mine walczy jednym stylem "shoot-boxing", który łączy szybkie ciosy, akrobatyczne kopnięcia i kierunkowe przekierowania między wrogami. Stan Mrocznego Przebudzenia uwalnia ataki specjalne zadające duże obrażenia.

Drzewko postępów w Mine pozostaje kompaktowe, odzwierciedlając krótszy czas gry. Misje fabularne często wymagają budowania reputacji Kandy poprzez wykonywanie zadań pobocznych w Kamurocho. Niektóre zadania są nowatorskie, na przykład sprawdzanie klientów przed klubem tylko dla dorosłych. Wiele innych obejmuje podstawowe sprawy, takie jak odzyskiwanie przedmiotów ze sklepów ogólnospożywczych. Cele te zapewniają postęp w narracji i wydłużają środkowy rozdział.

Mine nie ma dostępu do urządzenia mobilnego Street Surfer, którego Kiryu używa w głównej kampanii, co spowalnia przemierzanie znajomych ulic. Dark Ties powraca do ustalonej mapy Kamurocho i zawiera dwóch głównych bossów, z którymi walczy się dwukrotnie. Taka struktura sprawia, że jest to raczej dodatek niż pełnoprawny sequel.

Wyróżnia się jeden element: tryb roguelike dungeon o nazwie Survival Hell. Rozgrywa się on na pięciu podziemnych arenach, z których każda ma cztery rosnące piętra i bossa na końcu. Gracze ścigają się z czasem, aby zebrać gotówkę i przedmioty. Porażka wymazuje nagrody za bieżący bieg, ale opcjonalne wyjścia pozwalają na wcześniejsze postępy w bankowości. Zarobione pieniądze odblokowują wzmocnienia, broń i ochroniarzy AI na przyszłe próby. Pętla tworzy napięcie związane z ryzykiem i nagrodą, nieobecne w niektórych wolniejszych misjach Dark Ties. Po ukończeniu obu kampanii ten tryb pozostaje tym, do którego wracam po szybkie, samodzielne wyzwania.

W obu wątkach fabularnych Yakuza Kiwami 3 & Dark Ties odbudowuje rozdział, który kiedyś pozostawał w tyle za swoimi następcami. Walka jest teraz szybsza i bardziej zróżnicowana. Sceneria Okinawy zyskuje na wyrazistości wizualnej i nowej ostrości. Opcjonalne zajęcia w sierocińcu wzmacniają narrację poprzez interakcję, a nie pasywne sceny. Dark Ties rozszerza perspektywę o grywalnego antagonistę, choć jego struktura ogranicza głębię.

Pakiet dostarcza przerobioną wersję gry, która wywołała wiele podziałów. Nie przewyższa najsilniejszych gier z serii, ale wypełnia lukę, która kiedyś dzieliła Yakuzę 3 od jej rówieśników i przywraca ją jako realny przystanek w długim łuku serii.