Jak Obcy: Izolacja na nowo zdefiniował terror, czyniąc gracza nieistotnym

Creative Assembly's Alien: Isolation wzięło bezpośrednią lekcję z filmu Ridleya Scotta z 1979 roku, rozumiejąc, że prawdziwe napięcie pochodzi z nieobecności. Przez znaczną część początku gry tytułowy Obcy jest duchem. Jego obecność odczuwałem tylko poprzez następstwa jego przemocy i dźwięki, które wydawał poruszając się po stacji Sewastopol. Gracze są świadkami, jak zabija inną postać ogonem i słyszą, jak poluje w otworach wentylacyjnych, ale samo stworzenie pozostaje w dużej mierze niewidoczne.

Gra wypełnia swoje wczesne godziny pełzającym poczuciem bezbronności, tworząc świat, w którym byłem już niebezpieczny na długo przed formalnym wejściem głównego zagrożenia. Gra jest studium atmosfery, wykorzystującym samo środowisko jako antagonistę przed uwolnieniem prawdziwego.

W piątej misji gry Xenomorph w końcu przybywa i jak zauważyli autorzy Polygon, wprowadzenie jest mistrzowską klasą w projektowaniu horrorów. Grałem jako Amanda Ripley, próbując obejść blokadę bezpieczeństwa z terminala komputerowego. W większości gier jest to zazwyczaj moment bezpieczeństwa, przerwa na przyswojenie informacji. To oczekiwanie prysło, gdy z sufitu dobiegł syczący dźwięk.

Ksenomorf rozwinął się z szybu wentylacyjnego powyżej, schodząc z powolną, celową gracją. Amanda schowała się pod stacją roboczą. Patrzyłem, jak długi, ostry ogon stwora opadł na krawędź biurka, a jego ciężar oznajmił ciężki łomot, gdy wylądował kilka centymetrów od jej nogi. Zerknąłem na zewnątrz i zobaczyłem, jak staje na nogi i zaczyna patrolować pobliski korytarz, poruszając się wyraźnie jak drapieżnik szukający ofiary. Scenka przerywnikowa zakończyła się w tym miejscu, przywracając mi kontrolę, podczas gdy potwór wciąż znajdował się zaledwie kilka stóp ode mnie.

Płynne przejście ze skryptowanego wydarzenia z powrotem do rozgrywki jest tym, co naprawdę podnosi poziom grozy. Nie było żadnego ekranu wczytywania, żadnej przerwy oddzielającej film od interaktywności. Nagłe uświadomienie sobie, że jestem teraz uwięziony w bardzo bliskiej odległości od tej niemożliwej do zabicia istoty, było wyjątkowo mrożącym krew w żyłach doświadczeniem. Pamiętam, jak moja noga szarpnęła się do tyłu na krześle, gdy ogon stworzenia prawie dotknął Amandy. Całą minutę zajęło mi opanowanie się na tyle, by ruszyć się spod biurka. Kiedy w końcu to zrobiłem, zmieniło się całe moje podejście do gry. Poruszałem się z nowym rodzajem szaleńczej ciszy, przemykając między punktami krycia i nieustannie skanując otoczenie w poszukiwaniu najbliższej potencjalnej kryjówki. Gra zasadniczo zmieniła moje zachowanie, wymuszając natychmiastowe przejście od eksploracji do czystego przetrwania.

To spotkanie daje graczowi kluczową lekcję bez ani jednego słowa dialogu. Wiele gier wprowadza głównego złoczyńcę za pomocą rozbudowanej przerywnika filmowego, który przechodzi bezpośrednio do walki z bossem. W tym przypadku tak nie jest. Deweloperzy z Creative Assembly mogli zaprojektować tani jump-scare, w którym ksenomorf odkrywa Amandę tylko po to, by w ostatniej sekundzie się rozproszyć. Zamiast tego stwór ignoruje ją, ponieważ po prostu nie jest świadomy jej obecności. Reakcja Amandy w przerywniku filmowym - ukrywanie się i drżenie zamiast sięgania po broń - podkreśla, że z tą istotą nie można walczyć. Daje to jasno do zrozumienia każdemu, kto gra, niezależnie od tego, czy jest długoletnim fanem filmów, czy nie, że bezpośrednie zaangażowanie jest śmiertelnym błędem. Masz unikać tej bestii, a nie konfrontować się z nią.

Ta dynamika tworzy znacznie bardziej niepokojącą formę horroru. Podczas gdy wiele gier zawiera antagonistów, którzy są zafiksowani na postaci gracza, Ksenomorf w Alien: Isolation nie ma osobistej inwestycji w Amandę. Jest ona po prostu kolejnym potencjalnym posiłkiem na stacji pełnej ksenomorfów. Jeśli ujawni swoją obecność, będzie na nią polował. W przeciwnym razie jest nieistotna. Z mojej perspektywy jako gracza, Ksenomorf był przerażającym, osobistym zagrożeniem, przed którym musiałem uciec. Z perspektywy ksenomorfa byłem nikim. Ta zimna obojętność jest o wiele bardziej przerażająca niż jakikolwiek monologujący złoczyńca z osobistą urazą. Uważam, że milczący, nieubłagani zabójcy, z którymi nie można dyskutować, są najbardziej skutecznym rodzajem potwora w horrorach.

Aby głębiej zanurzyć się w świat Alien: Earth, fabuła serialu obejmuje starcie korporacyjne między Weyland-Yutani i Prodigy Corporation. Serial ma mieć swoją premierę latem 2025 roku i został już przedłużony na drugi sezon. Wpisuje się on w szerszą narrację i pełną oś czasu serii Alien. Złowroga korporacja Weyland-Yutani ma szczegółową historię i kluczową rolę w uniwersum Obcego.