Dragonkin: The Banished Review

Dragonkin: The Banished to izometryczna gra RPG akcji stworzona przez Eko Software i wydana przez Nacon. Fabuła gry koncentruje się na świecie fantasy skażonym krwią smoków, w którym gracze polują na potężnych Władców Smoków. Gra umożliwia rozgrywkę w pojedynkę lub w trybie kooperacji, podczas której gracze przemierzają sześć dużych lokacji. Tytuł ten nawiązuje do wcześniejszych prac studia nad Warhammer: Chaosbane i wprowadza nową własność intelektualną do gatunku hack-and-slash.

Założenia narracyjne i Rada Bohaterów

Historia Dragonkin: The Banished rozpoczyna się w świecie, w którym krew smoków zainfekowała ziemię i jej mieszkańców. Smoki były wcześniej uwięzione, ale ich wpływy sięgają teraz różnych biomów poprzez korupcję i kontrolę umysłu. Gra rozpoczyna się prologiem, w którym gracze kontrolują grupę maksymalnie rozwiniętych bohaterów, aby ponownie przeżyć pierwotne wygnanie smoczego zagrożenia. Sekwencja ta przedstawia cztery grywalne klasy na ich pełnym poziomie mocy przed rozpoczęciem głównej kampanii. Po tym wprowadzeniu gracz wciela się w rolę nowego rekruta pojawiającego się przed wysoką radą złożoną z poprzednich bohaterów. Wśród członków rady znajdują się takie postacie jak Jorn, barbarzyński wojownik, którego motywacje do walki koncentrują się na osobistej próżności. Narracja obejmuje walkę między członkami rady, którzy ścierają się o tradycje i wykorzystanie magicznych artefaktów. Postacie wykorzystują mistyczną skalę, aby zablokować natrętne głosy używane przez smoki do manipulowania ludźmi. Fabuła rozwija się w kampanii trwającej około 20-25 godzin. Postępy w narracji opierają się na dialogach z postaciami niezależnymi i znajdowaniu dokumentów, które szczegółowo opisują wiedzę różnych kultów czczących Matkę Buddę i inne byty. Głosy podkładane są zarówno przez sojuszników, jak i wrogów, choć niektóre z nich różnią się jakością. Fabuła skupia się na starożytnych obrzędach i rytuałach, które definiują konflikt między radą a smoczymi władcami.

Wybór klasy postaci i podstawy walki

Gracze wybierają spośród czterech podstawowych klas: barbarzyńcy, rycerza, łucznika, znanego również jako tropiciel, oraz maga lub wyroczni. Każda klasa ma wstępnie ustawiony wygląd i płeć bez suwaków do dostosowywania wizualnego. Barbarzyńca koncentruje się na walce w zwarciu za pomocą wirujących toporów, podczas gdy łucznik wykorzystuje ataki dystansowe, takie jak rykoszetujące strzały i zatrute bomby. Mechanika walki podkreśla fantazję o potędze, w której gracze często koszą hordy dwunastu lub więcej wrogów jednocześnie. Ataki są płynne i responsywne, a po śmierci wrogowie wylatują w powietrze. Niektórzy wrogowie wykazują specyficzną animację, w której rzucają się w losowym kierunku po wygaśnięciu, niezależnie od rodzaju obrażeń. Jedną ze skutecznych taktyk klasy łucznika jest salwa strzał, która w ciągu kilku sekund wyczerpuje paski zdrowia w dużych grupach. Rozgrywka skupia się na niszczeniu tych hord w celu zbierania doświadczenia i łupów. Działania defensywne obejmują mechanikę pchnięcia, aby odepchnąć wrogów, gdy gracz jest oblegany. Poziomy rzadkości wyposażenia są zgodne z tradycyjnymi systemami kodowanymi kolorami, które można zobaczyć w tytułach takich jak Diablo. Moc postaci pozwala graczom zmierzyć się z wysokimi poziomami trudności, gdzie wrogowie są liczniejsi i bardziej agresywni. Starcia z bossami stanowią główne widowisko, często składające się z dwóch faz i unikalnych segmentów rozgrywki. Wśród bossów znajduje się przypominający węża lodowy smok o ekstremalnie długim ciele oraz inne smokopodobne stworzenia o wyrazistym wyglądzie.

System umiejętności siatki przodków

Progresja postaci w Dragonkin: The Banished odbiega od tradycyjnych drzewek umiejętności poprzez implementację siatki przodków. Ta siatka w stylu plastra miodu pozwala graczom na umieszczanie zdolności i modyfikatorów reprezentowanych przez fragmenty w kształcie sześciokąta. Fragmenty te mają różne kształty i rozmiary, wymagając od graczy dopasowania ich do siebie na ograniczonej przestrzeni siatki. Umiejętności nie odblokowują się automatycznie po awansowaniu na wyższy poziom, ale zamiast tego są upuszczane jako łupy lub służą jako nagrody za zadania. Uważam, że siatka przodków działa jako odświeżająco oryginalny zamiennik tradycyjnych drzewek umiejętności, traktując zdolności jako łupy kolekcjonerskie. Każda umiejętność może zostać ulepszona do czwartego poziomu, w zależności od liczby sąsiadujących modyfikatorów, które gracz podłączy. Modyfikatory dodają właściwości, takie jak zwiększone obrażenia, większa prędkość ataku lub dodatkowe pociski do ataków dystansowych. Niektóre fragmenty aktywują również umiejętności wyrmlingów, które są specjalnymi zdolnościami rzucanymi przez smoka gracza. Siatka rozszerza się wraz ze wzrostem poziomu postaci, zapewniając więcej miejsca na złożone kombinacje. Gracze mogą wyposażyć tylko pięć aktywnych umiejętności naraz, zmuszając do wyboru między użytecznością a surową mocą. System ten pozwala na wysoki poziom kreatywności w tworzeniu postaci bez przytłaczania gracza statycznym menu. Punkty atrybutów są nadal przyznawane za poziom, ale przyczyniają się do liniowych ścieżek, które zapewniają mniejsze premie do statystyk w porównaniu do siatki. Elastyczność siatki pozwala graczom eksperymentować z różnymi stylami gry, zamieniając heksy bez żadnych kar.

Biomy środowiskowe i eksploracja świata

Świat gry podzielony jest na kilka biomów, w tym lasy, dżungle, bagna i pokryte mrozem góry. Każda lokacja składa się z ogromnych, labiryntowych map, które oferują wiele ścieżek dla gracza. Eksploracja nagradza gracza ukrytymi reliktami i panoramicznymi widokami, które uruchamiają przelot kamery przez region. Biomy te wyróżniają się wizualnie i zawierają efekty zepsucia związane z wpływami smoków na danym obszarze. Labiryntowe ścieżki często prowadzą do opcjonalnych bitew lub punktów zbierania zasobów wykorzystywanych do wytwarzania. Niektóre regiony zawierają zagadki środowiskowe, takie jak wiązki łączące używane do roztapiania lodowych przeszkód lub latarnie, które należy przesuwać, aby oczyścić obszary. Gracze rozwiązują również zagadki, wchodząc w interakcje z serią obelisków w określonych wzorach. Portale szybkiej podróży znajdują się na mapach, ale muszą zostać uwolnione od infekcji, zanim staną się aktywne. Ogromne środowiska często cierpią z powodu braku różnorodności wrogów, co sprawia, że przemierzanie długich dystansów jest powtarzalne. Skala map czasami zachęca graczy do przebiegania obok standardowych wrogów, aby dotrzeć do następnego celu. Choć otoczenie jest przepiękne i szczegółowe, powtarzalność niektórych typów misji może prowadzić do zmęczenia podczas dłuższych sesji gry. Gra wykorzystuje perspektywę izometryczną, która ukazuje ogrom biomów z podwyższonego punktu widzenia.

Zarządzanie hubem i systemy towarzyszy Wyrmlingów

Miasto Montescail służy jako centralny ośrodek, w którym gracze zarządzają swoim ekwipunkiem i postępami w mieście. Gracze nie budują struktur ręcznie, ale zdobywają doświadczenie w mieście, aby awansować różne obiekty. Znajdowanie reliktów i oglądanie panoram przyczynia się do wzrostu poziomu miasta, co odblokowuje nowe budynki i ulepsza istniejące. Plac treningowy jest niezbędnym obiektem, który zwiększa ilość doświadczenia zdobywanego przez gracza podczas misji. Alchemia pozwala na tworzenie mikstur, które są nieskończone w użyciu, ale działają na czas odnowienia. Ulepszanie alchemii zwiększa siłę i szybkość działania tych przedmiotów leczniczych. Tworzenie pierścieni i zaklinanie ekwipunku są również zarządzane w centrum miasta. Specyficzna mechanika szybkiej podróży w mieście pozwala graczowi oddalić kamerę do widoku pełnej mapy i z powrotem do wybranego budynku. Na początku gry gracze otrzymują zwierzaka wyrmlinga, który podąża za nimi i zapewnia bonusy do statystyk. Do wyboru są cztery różne rodzaje wyrmlingów, z których każdy ma własne drzewko ulepszeń i określone umiejętności na siatce przodków. Gracze mogą również tworzyć zbroje dla swoich wyrmlingów, aby jeszcze bardziej zwiększyć ich statystyki. Inny system obejmuje przodków, którzy przyznają graczowi dobrodziejstwa w zamian za przedmioty hołdu, takie jak smocze serca i organy. Przodkowie ci zapewniają pasywny wzrost mocy, który staje się bardziej istotny podczas gry końcowej. System talentów oferuje dodatkowe umiejętności pasywne, które są rozwijane za pomocą punktów uzyskanych z rzadkiego wyposażenia i wyrmlingów.

Wydajność techniczna i działania w grze końcowej

Wydajność techniczna w Dragonkin: The Banished jest ogólnie stabilna podczas aktywnej rozgrywki na wszystkich konsolach. Liczba klatek na sekundę pozostaje niezmienna, nawet gdy ekran jest wypełniony wrogami i efektami cząsteczkowymi umiejętności. Jednakże, przerywniki filmowe okazjonalnie wykazują zacinanie się klatek i zauważalne wyskakiwanie tekstur, szczególnie we wczesnych obszarach gry. Gra działa na konsolach Xbox Series X, PlayStation 5 i PC, a wersja na Nintendo Switch 2 oferuje ulepszone tryby wizualne. Po ukończeniu głównej kampanii gracze odblokowują kilka aktywności w grze końcowej, które koncentrują się na maksymalizacji buildów postaci. Mapy łowieckie zapewniają dostęp do polowań na określone smokokształtne stworzenia o różnym czasie trwania i nagrodach. Łowy Chaosu oferują losowe spotkania w określonych lokalizacjach świata, które zapewniają łupy wysokiego poziomu. Gracze mogą wpływać na te misje za pomocą Draconic Fate Cards, które stosują negatywne modyfikatory do misji w zamian za lepsze nagrody. Jedną z aktywności w grze końcowej jest Test Woli, który jest czasową bitwą opartą na falach, rozgrywającą się w snach postaci. Znana usterka w tym trybie może powodować resetowanie fal, zmuszając graczy do ukończenia 90 fal zamiast planowanych 30. Pomimo tego problemu technicznego, gra końcowa koncentruje się na zdobywaniu legendarnych przedmiotów i maksymalizacji siatki przodków. Szczegółowość wizualna pozostaje wysoka w tych strefach gry końcowej, zachowując estetykę izometrycznego świata.

Werdykt

Dragonkin: The Banished z powodzeniem wdraża kreatywny system umiejętności poprzez siatkę przodków, zapewniając jednocześnie satysfakcjonującą fantazję o mocy. Gra stanowi przystępny punkt wejścia do gatunku RPG akcji, pomimo pewnych powtarzalnych elementów świata i technicznych dziwactw.

Dragonkin: The Banished to gra z oceną 7,5/10.

Plusy:

• Siatka przodków zapewnia unikalne i kreatywne podejście do dostosowywania umiejętności.
• Walka jest dynamiczna i satysfakcjonująca, gdy mamy do czynienia z dużymi hordami wrogów.
• Progresja miasta i systemy wyrmlingów dodają znaczące warstwy rozwoju postaci.

Wady:

• Statystyki łupów i ekwipunku mogą wydawać się ogólne i nudne po pierwszych godzinach gry.
• Ogromne rozmiary map czasami powodują powtarzające się przemierzanie i brak różnorodności wrogów.

Gra wyróżnia się płynną rozgrywką typu hack-and-slash z wyraźnym kulturowym posmakiem zakorzenionym w smoczym folklorze. Chociaż nie odkrywa gatunku na nowo, innowacyjna mechanika umiejętności zapewnia wystarczającą głębię, aby zaangażować weteranów. Pozostaje solidnym wyborem dla tych, którzy szukają długiej kampanii kooperacyjnej z dobrą prezentacją i responsywnym sterowaniem.