Naukowcy potwierdzają istnienie „depresji po meczu”

Naukowcy oficjalnie potwierdzili istnienie zjawiska, które wielu graczy odczuwa od lat – depresji po grze, czyli uczuciasmutku, pustki lub wypaleniaemocjonalnego po ukończeniu gry wideo, zwłaszcza takiej, która ma długą fabułę.

Badacze twierdzą, że to uczucie jest najsilniejsze wśród graczy, którzy spędzają dziesiątki, a nawet setki godzin w grach RPG i grach z otwartym światem. W takich grach gracze nie tylko wykonują misje, ale także budują relacje z postaciami, eksplorują rozległe światy i angażują się emocjonalnie w historię. Koniec gry może być jak pożegnanie ze światem, w którym żyło się przez tygodnie lub miesiące.

Aby zbadać to zjawisko, naukowcy stworzyli specjalną skalę zwaną P-GDS (Post-Game Depression Scale), która potencjalnie może znaleźć zastosowanie w psychologii w celu pomiaru przywiązania emocjonalnego do gier wideo i odczuć, jakich doświadczają gracze po ich ukończeniu.

Dlaczego gry RPG i gry z otwartym światem wywołują takie uczucie

Depresja po grze jest najczęstsza w grach RPG i grach z otwartym światem, ponieważ są one długie, wciągające i skoncentrowane na fabule. Gracze podejmują decyzje, śledzą losy postaci i eksplorują szczegółowe światy, co tworzy silną więź emocjonalną.

Często zdarza się to po ukończeniu gier takich jak:

• Wiedźmin 3: Dziki Gon
• Red Dead Redemption 2
• Mass Effect 3
• Cyberpunk 2077
• SkyrimBaldur's Gate 3
• Pierścień Elden

Wielu graczy przyznaje, że po ukończeniu tych gier czują pustkę, ponieważ podróż, postacie, muzyka i świat stają się na długi czas częścią ich codziennego życia.

„Nie jestem przygnębiony” – zagraj w tę samą grę jeszcze raz

Często zaczyna się tak samo: gracze twierdzą, że nie mają depresji po zakończeniu gry, ale później znowu zaczynają grać, wczytują stare zapisy, oglądają przerywniki filmowe na YouTube albo po prostu spacerują po świecie gry, wykonując zadania poboczne.

Wielu graczy powraca do gier takich jak Wiedźmin 3 czy Red Dead Redemption 2 nie tylko dlatego, że są dobre, ale także dlatego, że tęsknią za światem i postaciami.

To właśnie jest depresja po grze – nie jest to prawdziwa depresja kliniczna, ale uczucie pustki emocjonalnej po zakończeniu długiego i znaczącego doświadczenia w grze.

Dlaczego tak się dzieje

Psychologowie wyjaśniają to bardzo prosto: podczas długich gier mózg przyzwyczaja się do ciągłych celów, nagród, postępu fabuły i momentów emocjonalnych. Kiedy gra nagle się kończy, ta stymulacja znika, a mózg odczuwa swego rodzaju spadek emocji.

Mówiąc prościej, przechodzisz od:

• Wielki świat
• Historia
• Pismo
• Postęp
• Cele
• Muzyka
• Emocje

Powrót do normalnej, codziennej rutyny i kontrast wydaje się bardzo silny.

Depresja po grze pokazuje, jak potężne stały się gry wideo jako forma opowiadania historii i emocjonalnego doświadczenia. Współczesne gry nie są już tylko rozrywką, ale światem, w którym gracze żyją przez dziesiątki, a nawet setki godzin.

Więc następnym razem, gdy ktoś powie, że gry wideo to „tylko gry”, możesz mu powiedzieć, że według badań naukowych ukończenie świetnej gry może sprawić, że ludzie przez jakiś czas będą czuć się emocjonalnie puści.